Archive for December, 2009

«Έφυγε» ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης


Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009 [ 19:12 ]

Ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ζωγράφους της λεγόμενης γενιάς του 1930 με πλήθος διακρίσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο Γιάννης Μόραλης, έφυγε από την ζωή πλήρης ημερών, στα 93 του χρόνια.

Ο Γιάννης Μόραλης γεννήθηκε στην Αρτα το 1916 και το 1927 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα.

Σε ηλικία 15 ετών έγινε δεκτός στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας σπουδάζοντας κοντά στον Αργυρό , τον Γερανιώτη, τον Παρθένη και τον Κεφαλληνό, ζωγραφική και χαρακτική.

Έφυγε το 1936 για τη Ρώμη, με υποτροφία. Στην συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου και σπούδασε νωπογραφία και ψηφιδωτό και το 1947 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην ΑΣΚΤ.

Το 1949, μαζί με άλλους Έλληνες ζωγράφους, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Νικολάου και Νίκος Εγγονόπουλος, ιδρύουν την καλλιτεχνική ομάδα «Αρμός» και διοργανώνουν την πρώτη κοινή έκθεση στο Ζάππειο το 1950.

Από το 1954 ξεκινάει την συνεργασία του με το ελληνικό θέατρο, πρώτα με το Θέατρο Τέχνης και στη συνέχεια με το Εθνικό Θέατρο. Το έργο του Μόραλη περιλαμβάνει εικονογραφήσεις βιβλίων των ποιητών Ελύτη και Σεφέρη, εξώφυλλα δίσκων μουσικής, γλυπτά, τοιχογραφίες καθώς και σκηνικά και κουστούμια για το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας και τα μπαλέτα του Ελληνικού Χοροδράματος.

Τιμήθηκε για πρώτη φορά με βραβείο ζωγραφικής το 1940. Αποχώρησε από την ΑΣΚΤ το 1983 και το 1988 η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε με μεγάλη αναδρομική έκθεση. Το 1999 του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Ταξιάρχη της Τιμής . Έργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ζωγραφική, γλυπτική, εικονογράφηση, ανάγλυφα σε κτήρια, σε όλο το έργο του Γιάννη Μόραλη, από τα πιο παραστατικά ως τα αφηρημένα, ένα σύμβολο επανέρχεται : ο φτερωτός άγγελος με την διττή μορφή του έρωτα και του θανάτου.

Η πρώτη του θεατρική δουλειά βασιζόταν στο έργο Ωδή εις θάνατον του Κάλβου και ο ίδιος ο ζωγράφος έλεγε ότι είχε δοκιμάσει έντονα το βίωμα του θανάτου καθώς τον συνόδευε πάντα ο τραγικός θάνατος του πατέρα του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον Μάρτιο του 1937 αλλά και οι σκηνές από κηδεία στην Αρτα και την Πρέβεζα όταν ήταν πολύ μικρός.

December 20, 2009 at 5:31 pm Leave a comment

Πέθανε, σε ηλικία 63 ετών, ο σεναριογράφος του κινηματογραφικού «Alien», Νταν Ο’ Μπάνον

Το «Alien» έμεινε ορφανό

  • Πέθανε, σε ηλικία 63 ετών, ο σεναριογράφος του κινηματογραφικού «Alien», Νταν Ο’ Μπάνον, ύστερα από σύντομη ασθένεια.

Ο Ο’ Μπάνον έκανε τα πρώτα του βήματα στο πλευρό του συμφοιτητή του στην κινηματογραφική σχολή του USC, Τζον Κάρπεντερ. Για την πτυχιακή τους εργασία γυρίσαν το φιλμάκι επιστημονικής φαντασίας “Σκοτεινό Αστέρι”, το οποίο στη συνέχεια εμπλουτίστηκε με νέες σκηνές και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικες αίθουσες. Δεν ήταν εμπορική επιτυχία, αλλά άνοιξε πόρτες. Ο Κάρπεντερ ξεκίνησε μια μακρά σκηνοθετική καριέρα, γυρίζοντας μερικά από τα ωραιότερα “μπι-μούβις” των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα, όπως η “Νύχτα με τις Μάσκες” και η “Απόδραση από τη Νέα Υόρκη”. Ο Ο’ Μπάνον δεν κατάφερε να χτίσει ανάλογη καριέρα, αλλά το “Σκοτεινό Αστέρι” έγινε η αφετηρία μιας διαδρομής που τον πήγε μέχρι το Παρίσι και τον ενέπλεξε στα μεγαλομανή, αλλά και συναρπαστικά σχέδια του σουρεαλιστή Χιλιανού σκηνοθέτη, Αλέχαντρο Γιοντορόφσκι να γυρίσει στο σινεμά τη νουβέλα επιστημονικής Φαντασίας “Ντιουν”. Το σχέδιο δεν ευοδώθηκε. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, ένας άλλος όμορφα “σαλεμένος” του σινεμά, ο Ντέιβιντ Λιντς, το μετέφερε στη μεγάλη οθόνη.

Απογοητευμένος και άφραγκος, ο Ο’ Μπάνον φιλοξενούταν στο σπίτι ενός φίλου του, του Ρόναλντ Σουσέτ, όταν του ήρθε η ιδέα να γράψει ένα ριμέικ του “Σκοτεινού Άστρου”, το οποίο δεν θα ήταν κωμικό, όπως η πρωτότυπη ταινία, αλλά τρομακτικό. Μαζί με τον Σουσέτ έγραψε το σενάριο της ταινίας που έμελλε να γράψει ιστορία στο είδος της. Το Alien αποτέλεσε την αφετηρία της καριέρας του Ρίντλει Σκοτ, αλλά και της Σιγκούρνι Γουίβερ και έκανε σχολή στην επιστημονική φαντασία, καθώς το ακολούθησαν τρεις συνέχειες, δύο ταινίες που βάζουν το ομώνυμο τέρας να παλεύει με έναν ακόμη κινηματογραφικό εξωγήινο -τον “Κυνηγό” και αμέτρητες απομιμήσεις. Tο στούντιο της 20th Century Fox ετοιμάζει ακόμη μια ταινία στη σειρά, ένα “πρίκουελ”, που θα σηματοδοτεί και την επιστροφή του Ρίντλεϊ Σκοτ στη σειρά.

Ο Νταν Ο’ Μπάνον δεν κατάφερε ποτέ να αναπαράγει την επιτυχία του Alien. Τα επόμενα χρόνια έγραψε τα σενάρια για διάφορες ταινίες, κυρίως του φανταστικού σινεμά, με μεγαλύτερη επιτυχία του την παρωδία φρίκης “Τα Ζόμπι δεν είναι Χορτοφάγα”, την οποία επίσης σκηνοθέτησε. [enet.gr, 19:53 Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009]

December 19, 2009 at 2:11 pm Leave a comment

Πέθανε η Τζένιφερ Τζόουνς

Η «Μπερναντέτ» δεν τραγουδάει πια

  • Η Τζένιφερ Τζόουνς, μια από τις πιο όμορφες και ταλαντούχες σταρ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, πέθανε σε ηλικία 90 ετών

Εμφανίστηκε σε μόλις 27 ταινίες, αλλά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε ζωντανός θρύλος· ένα από τα πρόσωπα που σημάδεψαν με την παρουσία και τις ταινίες τους τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ. Ισως βέβαια το μέλλον της όμορφης, σέξι και ταλαντούχας Φίλις Λι Αϊσλι, όπως ήταν το πραγματικό όνομα τής Τζένιφερ Τζόουνς, η οποία πέθανε την περασμένη Πέμπτη στο Λος Αντζελες σε ηλικία 90 ετών, να μην ήταν το ίδιο αν δεν είχε πέσει στην αγκαλιά του παραγωγού Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ , του «εγκεφάλου» της ταινίας «Οσα παίρνει ο άνεμος». Ο Σέλζνικ αφοσιώθηκε με πάθος στο κτίσιμο της εικόνας της και τη μετέτρεψε σε σταρ, παραμένοντας στο πλευρό της ως τον θάνατό του, το 1965.

Συμπτωματικά, η χρονιά που το «Οσα παίρνει ο άνεμος» βγήκε στις αίθουσες, το 1939, συμπίπτει με την εποχή που η Τζόουνς είχε καταλήξει στο Χόλιγουντ επιδιώκοντας να γίνει ηθοποιός, έχοντας αφήσει τη γενέτειρά της, την Τούλσα της Οκλαχόμα. Είχε προηγηθεί ένα πέρασμά της από το Σικάγο, όπου έκανε τον πρώτο της γάμο με τον επίσης άγνωστο τότε ηθοποιό Ρόμπερτ Γουόκερ. Ο Γουόκερ, του οποίου ο πιο χαρακτηριστικός ρόλος θα γινόταν εκείνος του ψυχοπαθούς δολοφόνου Μπρούνο Αντονι στον «Αγνωστο του εξπρές» του Αλφρεντ Χίτσκοκ, είχε παρόμοιες φιλοδοξίες με την Τζόουνς.

Το όνομά της ήταν ακόμη Φίλις Λι Αϊσλι όταν γνώρισε τον Σέλζνικ. Λέγεται ότι ο έρωτάς του υπήρξε κεραυνοβόλος. Ο κατά 17 χρόνια μεγαλύτερός της πανίσχυρος παραγωγός γοητεύτηκε από τη σοκολατένια ομορφιά και από το εκρηκτικό ταμπεραμέντο της Φίλις και έγινε ο απόλυτος μέντορας, δάσκαλος και σύντροφός της. Με τον Σέλζνικ η Τζόουνς απέκτησε το τρίτο της παιδί, τη Μαίρη Τζένιφερ Σέλζνικ, η οποία αυτοκτόνησε το 1976 (η Τζόουνς είχε αποκτήσει δύο αγόρια με τον Ρόμπερτ Γουόκερ).

Η μεταμόρφωσή της φάνηκε από την πρώτη κιόλας ταινία στην οποία η ηθοποιός εμφανίστηκε με το ψευδώνυμο Τζένιφερ Τζόουνς: ήταν το 1943, στο «Τραγούδι της Μπερναντέτ». Ενα αστέρι είχε (ξανα)γεννηθεί. Στα Οσκαρ της επόμενης χρονιάς η Τζόουνς συναγωνίστηκε με την Τζόαν Φοντέν, την Γκριρ Γκάρσον, την Τζιν Αρθουρ και την Ινγκριντ Μπέργκμαν και κέρδισε το βραβείο α΄ γυναικείου ρόλου. Την ίδια ημέρα της απονομής, στις 2 Μαρτίου του 1944, η Τζόουνς γιόρταζε τα 25α γενέθλιά της.

Α υτή δεν θα ήταν η μοναδική φορά που η Τζόουνς θα εμφανιζόταν στην πεντάδα των υποψηφίων για το Οσκαρ. Αντιθέτως, ανήκει στους ελάχιστους ηθοποιούς που έχουν κατορθώσει να προταθούν τέσσερις συνεχόμενες χρονιές- ανάμεσά τους ο Μάρλον Μπράντο και ο Αλ Πατσίνο: το 1945 προτάθηκε για το Οσκαρ β΄ ρόλου για το «Απ΄ όταν έφυγες» του Τζον Κρόμγουελ. Το 1946 βρέθηκε στην πεντάδα για το Οσκαρ α΄ ρόλου έχοντας παίξει στα «Ερωτικά γράμματα» του Γουίλιαμ Ντίτερλε και έναν χρόνο αργότερα διεκδίκησε και πάλι το α΄ ρόλου στο αριστουργηματικό γουέστερν του Κινγκ Βίντορ «Μονομαχία στον ήλιο». Μια τελευταία υποψηφιότητα την περίμενε το 1965, όταν ξαναβρέθηκε στην πεντάδα για το Οσκαρ α΄ ρόλου για την ταινία του Χένρι Κινγκ «Εκστασις και πάθος».

Εναν χρόνο μετά τα «Ερωτικά γράμματα», η Τζόουνς κράτησε τον ρόλο του τίτλου μιας ακόμη ταινίας του Ντίτερλε, που θεωρείται η καλύτερη και των δύο- αν όχι και η γνωστότερη. Πρόκειται φυσικά για το μεταφυσικών διαστάσεων αισθηματικό δράμα «Το πορτρέτο της Τζένη», ο μοντερνισμός του οποίου είναι ακόμη και σήμερα εμφανής. Η Τζόουνς υπήρξε επίσης υπέροχη στο ερωτικό δράμα «Ο τελευταίος σταθμός» (1953) του Βιτόριο ντε Σίκα (δίπλα στον Μοντγκόμερι Κλιφτ ) και το 1957 στάθηκε δίπλα στον Ροκ Χάντσον παίζοντας τη νοσοκόμα στο «Αποχαιρετισμός στα όπλα» του Χένρι Κινγκ.

Σ ε αντίθεση με άλλες ηθοποιούς της γενιάς της, η Τζένιφερ Τζόουνς ήταν πολύ κλειστή στην προσωπική της ζωή και προτιμούσε να μην κάνει δημόσιες εμφανίσεις. Στη δεκαετία του 1960, και κυρίως μετά τον θάνατο του Σέλζνικ, οι κινηματογραφικές της εμφανίσεις μειώθηκαν δραματικά με κίνδυνο το όνομά της να ξεχαστεί. Τελευταία της ταινία υπήρξε η περιπέτεια καταστροφής «Ο πύργος της κολάσεως» του Ιρβινγκ Αλεν, το 1974. Δεν έπαψε όμως να προσπαθεί να παραμένει ενεργή. Μάλιστα, στη δεκαετία του 1980 αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος «Τerms of Εndearment» του Λάρι Μακ Μέρτι, προκειμένου να παίξει στην ταινία που θα γυριζόταν- και η οποία προβλήθηκε στην Ελλάδα ως «Σχέσεις στοργής». Ωστόσο, η Τζόουνς ήταν πια πολύ μεγάλη για τον βασικό ρόλο. Τελικά προτιμήθηκε η Σίρλεϊ Μακ Λέιν. Για τη συγκεκριμένη ερμηνεία η Λέιν απέσπασε βραβείο Οσκαρ.

December 19, 2009 at 5:58 am Leave a comment

Πέθανε ο ανηψιός του «θείου Γουώλτ»

  • Σε ηλικία 79 ετών και μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο πέθανε σήμερα ο Ρόι Έντουαρντ Ντίσνεϊ, ανηψιός του πρωτοπόρου των κινουμένων σχεδίων, Γουώλτ Ντίσνεϊ.

Γεννημένος στα 1930 στο Λος Άντζελες, ήταν ο άνθρωπος που ανέλαβε ουσιαστικά τα ηνία της ομώνυμης εταιρείας μετά το θάνατο του θείου του το 1966 αλλά και το χαμό του πατέρα του, πέντε χρόνια αργότερα. Το 1984 αποχώρησε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ερχόμενος σε πλήρη ρήξη με τους διευθυντές της.

Η κίνησή του αυτή θα οδηγήσει σε δυσμένεια την εταιρεία, η οποία φαινόταν ότι είχε χάσει το πιο δημιουργικό κομμάτι της. Κατά πολλούς, υπήρξε ο άνθρωπος πίσω από την επιτυχία της Ντίσνεϊ από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και μετά, πείθοντας το νέο διοικητικό συμβούλιο να προβεί σε επενδύσεις ύψους 10 εκατ. δολαρίων στην ανάπτυξη κινουμένων σχεδίων μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Η “Μικρή Γοργόνα”, ο “Αλλαντίν”, ο “Βασιλιάς των Λιονταριών” και η “Πεντάμορφη και το Τέρας” επανέφεραν το χαμένο γόητρο στα στούντιο της Ντίσνεϊ αλλά η διαμάχη του με τον μετέπειτα διευθυντή Μάικλ Άισνερ συνέχισε να τον κρατά μακριά από αυτό που αποκαλούσε “σπίτι του”. [enet.gr, 22:01 Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009]

December 18, 2009 at 9:26 am Leave a comment

«Εφυγε» η ηθοποιός Λευκή Βεντουράτου-Φιλιπποπούλου

Θεάτρου απώλεια

«Εφυγε» η ηθοποιός Λευκή Βεντουράτου – Φιλιπποπούλου και κηδεύτηκε χθες από το νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου. Γεννήθηκε στην Αθήνα (1934). Σπούδασε στη σχολή Κωστή Μιχαηλίδη. Πρωτοεμφανίστηκε το 1956 με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη, στο έργο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο (1957-1980) κυρίως ως Κορυφαία σε τραγωδίες. Επαιξε, όμως, και σε έργα των Σαίξπηρ, Ντίρενματ, Ν. Καζαντζάκη, Λόρκα, Ιψεν, Οστρόφσκι και άλλων μεγάλων δραματουργών, καθώς και Ελλήνων. Περιόδευσε επανειλημμένα στο εξωτερικό, με το Εθνικό Θέατρο, με παραστάσεις αρχαίου δράματος. Επαιξε σε ραδιοφωνικά θεατρικά έργα στην ΕΡΑ και την ΕΡΤ και σε εκπομπές συνεχείας. Ηταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Νίκο Φιλιππόπουλο.

December 9, 2009 at 4:31 am Leave a comment

Πέθανε ο ηθοποιός Βιατσελάβ Τιχόνοφ

Ο Βιατσεσλάβ Τιχόνοφ, ένας από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς της Ρωσίας, γνωστός στη Δύση για το ρόλο του στην ταινία «Πόλεμος και Ειρήνη», πέθανε σήμερα σε ηλικία 81 ετών, όπως ανακοίνωσαν τα ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία. Ο Τιχόνοφ είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο και σήμερα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αλλά η καρδιά του δεν άντεξε. Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του ηθοποιού και στους οικείους του. Ο θάνατος του Βιατσεσλάβ Τιχόνοφ, «οι ταινίες του οποίου δόξασαν τη χώρα, είναι μια τεράστια απώλεια για όλους μας», ανέφερε από την πλευρά του ο Ρώσος πρωθυπουργός, Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο ηθοποιός, γόνος εργατικής οικογένειας, ξεκίνησε την καριέρα του το 1948 παίζοντας σε διάφορες ταινίες. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν αυτός ενός οδηγού τρακτέρ σε μια κολεκτίβα, στην ταινία «Συνέβη στο Πένκοφ», το 1958. Στη Δύση έγινε γνωστός όταν έπαιξε τον πρίγκιπα Αντρέι στην ταινία «Πόλεμος και Ειρήνη», που βασιζόταν στο μυθιστόρημα του Τολστόι. Η ταινία, στην οποία συμμετείχαν 120.000 στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού προκειμένου να γυριστούν οι σκηνές των μαχών, κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας το 1969. Το ρωσικό κοινό τον είχε ταυτίσει εξάλλου με τον «Σοβιετικό Τζέιμς Μποντ», τον κατάσκοπο Μαξ Ότο φον Στίρλιτς, ρόλο που ενσάρκωσε στο θρυλικό σήριαλ «17 στιγμές της άνοιξης» που γυρίστηκε το 1973.

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

December 5, 2009 at 5:26 am Leave a comment

Εκοιμήθη ο μητροπολίτης Λαγκαδά, Σπυρίδων

Απεβίωσε, πλήρης ημερών, ο μητροπολίτης Λαγκαδά, Σπυρίδων, ο οποίος τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Ο μητροπολίτης Λαγκαδά, Σπυρίδων, απεβίωσε σήμερα λίγο μετά τις τρεις το μεσημέρι. Γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος το 1952 ενώ μητροπολίτης Λαγκαδά το 1967. Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει το μεσημέρι της Κυριακής (6/12), από τον μητροπολιτικό ναό της Αγίας Παρασκευής, στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. [enet.gr, 19:20 Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009]

December 4, 2009 at 5:48 pm Leave a comment

Πέθανε ο Μίλοραντ Πάβιτς

  • Την τελευταία του πνοή άφησε τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου, σε ηλικία 80 ετών, από έμφραγμα του μυοκαρδίου, ο γνωστότερος και περισσότερο μεταφρασμένος σύγχρονος Σέρβος συγγραφέας και ακαδημαϊκός, Μίλοραντ Πάβιτς από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ο Μίλοραντ Πάβιτς έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα, ποιήματα, δοκίμια και μελέτες, ενώ η πλειονότητα των έργων του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά. Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του είναι το: “Tο Λεξικό των Xαζάρων” και τα μυθιστορήματα “Tοπίο ζωγραφισμένο με τσάι”, “Η εσωτερική πλευρά του ανέμου”, “H τελευταία αγάπη στην Kωνσταντινούπολη”, “Kαπέλο από δέρμα ψαριού”, “Το Δεύτερο σώμα”.

December 2, 2009 at 8:15 am Leave a comment

“Εφυγε” ο ηθοποιός Γιώργος Ορφανός

  • «Εφυγε» ο Ετεοκλής του Τσαρούχη

Ο ηθοποιός Γιώργος Ορφανός, το όμορφο, ψηλόλιγνο μελαχρινό αγόρι με την περικεφαλαία, που ως Ετεοκλή απαθανάτισε ο Γιάννης Τσαρούχης στο γνωστό έργο του, έφυγε προχθές. Τον «θέρισε» καλπάζων καρκίνος. Ηταν 65 ετών. Η κηδεία του έγινε χθες στον προφήτη Ηλία Αγ. Παρασκευής.  Απόφοιτος της Σχολής Μιχαηλίδη, το ’69 πήγε στο Παρίσι, όπου παρέμεινε 8 χρόνια. Εκεί συνδέθηκε με τα «ιερά τέρατα» της εποχής. Τον Σάμουελ Μπέκετ, παίζοντας με τη Χριστίνα Τσίγκου στις «Ευτυχισμένες μέρες» του, τη Λίλα ντε Νόμπιλι, τον Βισκόντι (του οποίου ήταν βοηθός στην τελευταία του όπερα), τον Τζεφιρέλι (έπαιξε στο «Αδελφός Ηλιος, αδελφή Σελήνη», ενώ εγκατέλειψε τα γυρίσματα του «Ιησού»). Τον σημάδεψε ο διά βίου δεσμός, σχέση ισόβιας μαθητείας, με τον Γιάννη Τσαρούχη. Για την ερμηνεία του Ετεοκλή στους «Επτά επί Θήβας» που ανέβασε ο ζωγράφος το ’82, ο ηθοποιός δέχτηκε σφοδρή κριτική. «Δεν υπερασπίζομαι μια καριέρα που δεν έκανα», είπε σε μια σπάνια συνέντευξή του, μοιραία την τελευταία, στις 20 Νοεμβρίου στη «Βιβλιοθήκη» της «Ε». Στην Ελλάδα δεν έπαιξε σχεδόν καθόλου στο θέατρο. Προτίμησε το περιθώριο και τη σιωπή. Εκεί μετέφρασε τον «Εδουάρδο» του Μάρλοου.

  • ΙΩ.Κ. Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009

December 2, 2009 at 8:11 am 1 comment

“Εφυγε” ο Ηρακλής Παπασιδέρης

ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗΣ: Έφυγε ο στιχουργός 1.800 τραγουδιών

Ο Ηρακλής Παπασιδέρης, ένας πολυγραφότατος στιχουργός και δημιουργός πολλών λαϊκών και δημοτικών επιτυχιών, πέθανε την Κυριακή και η κηδεία του γίνεται σήμερα στις 11.00 στη γενέτειρά του, τη Δαύλεια Βοιωτίας (στον ιερό ναό Αγίων Αναργύρων).

Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1929 και εξέδωσε τα πρώτα του τραγούδια το 1960 τα οποία ερμήνευσε ο Τώνης Μαρούδας. Δεν αργεί να διακριθεί στον στίχο και συνεργάζεται με το πάνθεον των καλλιτεχνών του λαϊκού, του δημοτικού και του ελαφρού τραγουδιού (Στέλιο Καζαντζίδη, Μανώλη Αγγελόπουλο, Μαρινέλλα, Πόλυ Πάνου, Ελένη Βιτάλη, Στράτο Διονυσίου, Φωτεινή Μαυράκη, Σοφία Κολλητήρη, Φιλιώ Πυργάκη. Γιάννη Πουλόπουλο κ.ά.). Συνεργάστηκε με δεκάδες συνθέτες (Γιώργο Μητσάκη, Γιώργο Ζαμπέτα, Βασίλη Βασιλειάδη, Τάκη Σούκα, Κώστα Παπαδόπουλο, Τάκη Μωράκη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.), ενώ θρυλική και με δεκάδες επανεκτελέσεις έχει μείνει η μεγάλη του επιτυχία (σε μουσική Τάκη Σούκα) «Έρωτά μου αγιάτρευτε» που πρωτοερμήνευσε ο Κώστας Κόλλιας. Άλλες μεγάλες επιτυχίες του Ηρακλή Παπασιδέρη είναι «Μια ιστορία» (με τον Δημήτρη Κοντολάζο και την Αμαλία), «Χαμένο σαββατόβραδο» (με τον Γιάννη Πουλόπουλο), «Στην πόρτα σου ξενύχτησα» (με τον Στράτο Διονυσίου) κ.λπ.

Έγραψε τους στίχους 1.800 τραγουδιών.

  • Δ.Μ.Ν., ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009

December 2, 2009 at 8:10 am Leave a comment

Older Posts Newer Posts


Calendar

December 2009
M T W T F S S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Posts by Month

Posts by Category