Archive for December, 2009

Απεβίωσε ο κορυφαίος σφαιροβόλος Λουκάς Λουκά

Λευκωσία, Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Έχασε τη μάχη με την επάρατο νόσο και απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών ο Λουκάς Λουκά, μια από τις μεγαλύτερες μορφές του κλασικού αθλητισμού την δεκαετία του ’70. Ο ΣΕΓΑΣ με ανακοίνωσή του εκφράζει συλλυπητήρια στους οικείους του Κύπριου πρωταθλητή σφαιροβολίας, η κηδεία του οποίου θα γίνει την Τρίτη στον ιερό Ναό Πέτρου και Παύλου της Λεμεσού.

Ο εκλιπών υπήρξε μια από τις κορυφαίες μορφές στον στίβο για σχεδόν μια 15ετία. Αθλητής του ΓΣ Ευαγόρα, κατέρριψε 7 φορές το Πανελλήνιο Ρεκόρ ανδρών. Στις 21 Απριλίου 1972 με βολή στα 18.33μ. κατέρριψε για πρώτη φορά το πανελλήνιο ρεκόρ που κατείχε με 18.21μ. από το 1964 ο Γιώργος Τσακανίκας.

Ο Λουκάς Λουκά ήταν ο πρώτος σφαιροβόλος στην Ελλάδα που έσπασε το φράγμα των 19 μέτρων: 19.01 στις 17 Αυγούστου 1972. Το έφτασε μέχρι τα 19.84, τον Απρίλιο του 1975. Συνολικά στην καριέρα του στον κλασικό αθλητισμό:

*Στέφθηκε 11 φορές χρυσός Πανελληνιονίκης,
*Κατέκτησε 7 Βαλκανικά μετάλλια (3 αργυρά και 4 χάλκινα)
*Ήταν 5ος στους Μεσογειακούς το 1971 στη Σμύρνη
*Αγωνίστηκε στους προκριματικούς (17.48) των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου (1972).

Ήταν παντρεμένος και με την σύζυγό του Σωτηρούλα απέκτησαν δύο παιδιά τον Μιχάλη και τον Ηλία.

[enet.gr, 19:01 Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009]

December 21, 2009 at 5:19 pm Leave a comment

Απεβίωσε ο Χρήστος Λαμπράκης.

Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη με άφατη θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη, προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του. Ο εκλιπών υπήρξε συνεχιστής αλλά και ανανεωτής της πρωτοποριακής δημιουργίας του πατέρα του Δημήτρη στον χώρο της έντυπης, αντικειμενικής εκδοτικής ενημέρωσης, που άρχισε το 1922 και συνεχίζεται αδιάλειπτα ως τις ημέρες μας, πάντοτε υπηρετώντας τη Δημοκρατία, την αλήθεια και την πρόοδο στην Ελλάδα.

Γεννημένος το 1934 ο Χρήστος Λαμπράκης σπούδασε στην Αγγλία και στην Ελβετία, υπηρέτησε στο Ναυτικό και αφού εργάστηκε ως δόκιμος δημοσιογράφος στο «Βήμα» ανέλαβε τη διεύθυνση των εφημερίδων και των περιοδικών όταν, το 1957, πέθανε αιφνιδίως ο πατέρας του. Στα πενήντα και πλέον χρόνια που ακολούθησαν, ο Χρήστος Λαμπράκης πλούτισε το Συγκρότημα, όπως είχε καθιερωθεί να ονομάζεται ο εκδοτικός οργανισμός, με μια εικοσάδα εβδομαδιαίων και μηνιαίων εντύπων τα οποία στον χώρο τους στάθηκαν και στέκονται οδηγοί. Οι πολιτικές περιπέτειες της Ελλάδας, η καθημερινή μάχη για τα δημοκρατικά ιδεώδη και για την αλήθεια, που σάλπιζαν τα έντυπά του και πρόβαλλε ο ίδιος, δεν τον άφησαν άτρωτο. Η χούντα των συνταγματαρχών τον φυλάκισε και κυριολεκτικά στραγγάλισε την κυκλοφορία των εφημερίδων και των περιοδικών του.

Οι γνώσεις του, η ενάργεια και το πάθος του για τη μορφωτική και την πνευματική ανάπτυξη στην Ελλάδα δεν εκφράστηκαν μόνο στον εκδοτικό χώρο. Εμπνευστής, ακάματος εργάτης, με ιδέες πρωτοποριακές, ο Χρήστος Λαμπράκης δημιούργησε το πρώτο μουσικό κέντρο διεθνών διαστάσεων της χώρας στην Αθήνα, το Μέγαρο Μουσικής, «τέκνο» της ομάδας των Φίλων της Μουσικής, στην ίδρυση της οποίας πρωτοστάτησε. Ενα άλλο δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη και άλλα εκκολάπτονται σήμερα σε άλλες ελληνικές πόλεις. Ο ίδιος, το 1991, δημιούργησε το ίδρυμα που φέρει το όνομά του, έναν κοινωφελή, μη κερδοσκοπικό οργανισμό με τον υψηλό στόχο «να διαμορφώσει τον ανανεωτικό πυρήνα μελετών και σχεδιασμού ανάπτυξης σε τομείς υψηλής προτεραιότητας για την Ελλάδα». Ηταν ο πρώτος εκδότης στην Ελλάδα που, το 1997, πέρασε τα έντυπά του στην ηλεκτρονική ενημέρωση και δύο χρόνια αργότερα δημιούργησε τη μεγάλη ηλεκτρονική πύλη ενημέρωσης και πληροφόρησης, το in.gr.

Δυστυχώς, όλα αυτά είχαν ένα βαρύ τίμημα. Η καρδιά του Χρήστου Λαμπράκη δεν άντεξε και ύστερα από πολύμηνη δοκιμασία υπέκυψε, στο Ωνάσειο.

  • TO BHMA, 21/12/2009
Για το ίδιο θέμα
Π. Γερουλάνος: «Κληρονομιά για όλους το έργο του Χρ. Λαμπράκη»
Συλληπητήρια Ιερώνυμου για τον Χρ. Λαμπράκη
Αλέξης Τσίπρας: Ο Χρ. Λαμπράκης σφράγισε με την παρουσία του ΜΜΕ και Πολιτισμό
Απ. Κακλαμάνης: Μεγάλη η απώλεια του Χρ. Λαμπράκη
Αποχαιρέτησε τον Χρ. Λαμπράκη η ΕΣΗΕΑ
Ο ΛΑΟΣ για τους θανάτους των Γ. Μόραλη και Χρ. Λαμπράκη

December 21, 2009 at 8:58 am Leave a comment

Πέθανε η νεαρή ηθοποιός Μπρίτανι Μέρφι. Σε ηλικία 32 ετών…


Associated Press

Η ηθοποιός Μπρίτανι Μέρφι πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 32 ετών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο θάνατός της οφείλεται σε καρδιακή προσβολή. Σύμφωνα με την εφημερίδα Λος Αντζελες Τάιμς ο θάνατος της Μέρφι οφείλεται σε καρδιακή προσβολή, ωστόσο, η εκπρόσωπός της δεν μίλησε για την αιτία του θανάτου της ηθοποιού. Η εφημερίδα ανέφερε ότι η πυροσβεστική υπηρεσία του Λος Αντζελες κλήθηκε να παράσχει ιατρική βοήθειά σε κάποιο πρόσωπο στο σπίτι της Μέρφι στο Δυτικό Χόλιγουντ. Η ηθοποιός μεταφέρθηκε στο Ιατρικό Κέντρο Σίνταρς-Σινάι, κοντά στο Μπέβερλι Χιλς, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν το θάνατό της. Η Μπρίτανι Μέρφι είχε πρωταγωνιστήσει ανάμεσα σε άλλες, στις ταινίες 8 Mile, Clueless, Μην Πεις Λέξη, Παντρευτείτε, χωρίστε, τελειώσατε, Sin City και Κορίτσια από σπίτι. Τα τελευταία χρόνια η καριέρα της βρισκόταν σε κάμψη. Η Μπ.Μέρφι ήταν παντρεμένη με τον Βρετανό σεναριογράφο Σάιμον Μοντζακ.

December 21, 2009 at 4:15 am Leave a comment

«Έφυγε» ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης


Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009 [ 19:12 ]

Ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ζωγράφους της λεγόμενης γενιάς του 1930 με πλήθος διακρίσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο Γιάννης Μόραλης, έφυγε από την ζωή πλήρης ημερών, στα 93 του χρόνια.

Ο Γιάννης Μόραλης γεννήθηκε στην Αρτα το 1916 και το 1927 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα.

Σε ηλικία 15 ετών έγινε δεκτός στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας σπουδάζοντας κοντά στον Αργυρό , τον Γερανιώτη, τον Παρθένη και τον Κεφαλληνό, ζωγραφική και χαρακτική.

Έφυγε το 1936 για τη Ρώμη, με υποτροφία. Στην συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου και σπούδασε νωπογραφία και ψηφιδωτό και το 1947 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην ΑΣΚΤ.

Το 1949, μαζί με άλλους Έλληνες ζωγράφους, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Νικολάου και Νίκος Εγγονόπουλος, ιδρύουν την καλλιτεχνική ομάδα «Αρμός» και διοργανώνουν την πρώτη κοινή έκθεση στο Ζάππειο το 1950.

Από το 1954 ξεκινάει την συνεργασία του με το ελληνικό θέατρο, πρώτα με το Θέατρο Τέχνης και στη συνέχεια με το Εθνικό Θέατρο. Το έργο του Μόραλη περιλαμβάνει εικονογραφήσεις βιβλίων των ποιητών Ελύτη και Σεφέρη, εξώφυλλα δίσκων μουσικής, γλυπτά, τοιχογραφίες καθώς και σκηνικά και κουστούμια για το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας και τα μπαλέτα του Ελληνικού Χοροδράματος.

Τιμήθηκε για πρώτη φορά με βραβείο ζωγραφικής το 1940. Αποχώρησε από την ΑΣΚΤ το 1983 και το 1988 η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε με μεγάλη αναδρομική έκθεση. Το 1999 του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Ταξιάρχη της Τιμής . Έργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ζωγραφική, γλυπτική, εικονογράφηση, ανάγλυφα σε κτήρια, σε όλο το έργο του Γιάννη Μόραλη, από τα πιο παραστατικά ως τα αφηρημένα, ένα σύμβολο επανέρχεται : ο φτερωτός άγγελος με την διττή μορφή του έρωτα και του θανάτου.

Η πρώτη του θεατρική δουλειά βασιζόταν στο έργο Ωδή εις θάνατον του Κάλβου και ο ίδιος ο ζωγράφος έλεγε ότι είχε δοκιμάσει έντονα το βίωμα του θανάτου καθώς τον συνόδευε πάντα ο τραγικός θάνατος του πατέρα του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον Μάρτιο του 1937 αλλά και οι σκηνές από κηδεία στην Αρτα και την Πρέβεζα όταν ήταν πολύ μικρός.

December 20, 2009 at 5:31 pm Leave a comment

Πέθανε, σε ηλικία 63 ετών, ο σεναριογράφος του κινηματογραφικού «Alien», Νταν Ο’ Μπάνον

Το «Alien» έμεινε ορφανό

  • Πέθανε, σε ηλικία 63 ετών, ο σεναριογράφος του κινηματογραφικού «Alien», Νταν Ο’ Μπάνον, ύστερα από σύντομη ασθένεια.

Ο Ο’ Μπάνον έκανε τα πρώτα του βήματα στο πλευρό του συμφοιτητή του στην κινηματογραφική σχολή του USC, Τζον Κάρπεντερ. Για την πτυχιακή τους εργασία γυρίσαν το φιλμάκι επιστημονικής φαντασίας “Σκοτεινό Αστέρι”, το οποίο στη συνέχεια εμπλουτίστηκε με νέες σκηνές και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικες αίθουσες. Δεν ήταν εμπορική επιτυχία, αλλά άνοιξε πόρτες. Ο Κάρπεντερ ξεκίνησε μια μακρά σκηνοθετική καριέρα, γυρίζοντας μερικά από τα ωραιότερα “μπι-μούβις” των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα, όπως η “Νύχτα με τις Μάσκες” και η “Απόδραση από τη Νέα Υόρκη”. Ο Ο’ Μπάνον δεν κατάφερε να χτίσει ανάλογη καριέρα, αλλά το “Σκοτεινό Αστέρι” έγινε η αφετηρία μιας διαδρομής που τον πήγε μέχρι το Παρίσι και τον ενέπλεξε στα μεγαλομανή, αλλά και συναρπαστικά σχέδια του σουρεαλιστή Χιλιανού σκηνοθέτη, Αλέχαντρο Γιοντορόφσκι να γυρίσει στο σινεμά τη νουβέλα επιστημονικής Φαντασίας “Ντιουν”. Το σχέδιο δεν ευοδώθηκε. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, ένας άλλος όμορφα “σαλεμένος” του σινεμά, ο Ντέιβιντ Λιντς, το μετέφερε στη μεγάλη οθόνη.

Απογοητευμένος και άφραγκος, ο Ο’ Μπάνον φιλοξενούταν στο σπίτι ενός φίλου του, του Ρόναλντ Σουσέτ, όταν του ήρθε η ιδέα να γράψει ένα ριμέικ του “Σκοτεινού Άστρου”, το οποίο δεν θα ήταν κωμικό, όπως η πρωτότυπη ταινία, αλλά τρομακτικό. Μαζί με τον Σουσέτ έγραψε το σενάριο της ταινίας που έμελλε να γράψει ιστορία στο είδος της. Το Alien αποτέλεσε την αφετηρία της καριέρας του Ρίντλει Σκοτ, αλλά και της Σιγκούρνι Γουίβερ και έκανε σχολή στην επιστημονική φαντασία, καθώς το ακολούθησαν τρεις συνέχειες, δύο ταινίες που βάζουν το ομώνυμο τέρας να παλεύει με έναν ακόμη κινηματογραφικό εξωγήινο -τον “Κυνηγό” και αμέτρητες απομιμήσεις. Tο στούντιο της 20th Century Fox ετοιμάζει ακόμη μια ταινία στη σειρά, ένα “πρίκουελ”, που θα σηματοδοτεί και την επιστροφή του Ρίντλεϊ Σκοτ στη σειρά.

Ο Νταν Ο’ Μπάνον δεν κατάφερε ποτέ να αναπαράγει την επιτυχία του Alien. Τα επόμενα χρόνια έγραψε τα σενάρια για διάφορες ταινίες, κυρίως του φανταστικού σινεμά, με μεγαλύτερη επιτυχία του την παρωδία φρίκης “Τα Ζόμπι δεν είναι Χορτοφάγα”, την οποία επίσης σκηνοθέτησε. [enet.gr, 19:53 Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009]

December 19, 2009 at 2:11 pm Leave a comment

Πέθανε η Τζένιφερ Τζόουνς

Η «Μπερναντέτ» δεν τραγουδάει πια

  • Η Τζένιφερ Τζόουνς, μια από τις πιο όμορφες και ταλαντούχες σταρ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, πέθανε σε ηλικία 90 ετών

Εμφανίστηκε σε μόλις 27 ταινίες, αλλά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε ζωντανός θρύλος· ένα από τα πρόσωπα που σημάδεψαν με την παρουσία και τις ταινίες τους τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ. Ισως βέβαια το μέλλον της όμορφης, σέξι και ταλαντούχας Φίλις Λι Αϊσλι, όπως ήταν το πραγματικό όνομα τής Τζένιφερ Τζόουνς, η οποία πέθανε την περασμένη Πέμπτη στο Λος Αντζελες σε ηλικία 90 ετών, να μην ήταν το ίδιο αν δεν είχε πέσει στην αγκαλιά του παραγωγού Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ , του «εγκεφάλου» της ταινίας «Οσα παίρνει ο άνεμος». Ο Σέλζνικ αφοσιώθηκε με πάθος στο κτίσιμο της εικόνας της και τη μετέτρεψε σε σταρ, παραμένοντας στο πλευρό της ως τον θάνατό του, το 1965.

Συμπτωματικά, η χρονιά που το «Οσα παίρνει ο άνεμος» βγήκε στις αίθουσες, το 1939, συμπίπτει με την εποχή που η Τζόουνς είχε καταλήξει στο Χόλιγουντ επιδιώκοντας να γίνει ηθοποιός, έχοντας αφήσει τη γενέτειρά της, την Τούλσα της Οκλαχόμα. Είχε προηγηθεί ένα πέρασμά της από το Σικάγο, όπου έκανε τον πρώτο της γάμο με τον επίσης άγνωστο τότε ηθοποιό Ρόμπερτ Γουόκερ. Ο Γουόκερ, του οποίου ο πιο χαρακτηριστικός ρόλος θα γινόταν εκείνος του ψυχοπαθούς δολοφόνου Μπρούνο Αντονι στον «Αγνωστο του εξπρές» του Αλφρεντ Χίτσκοκ, είχε παρόμοιες φιλοδοξίες με την Τζόουνς.

Το όνομά της ήταν ακόμη Φίλις Λι Αϊσλι όταν γνώρισε τον Σέλζνικ. Λέγεται ότι ο έρωτάς του υπήρξε κεραυνοβόλος. Ο κατά 17 χρόνια μεγαλύτερός της πανίσχυρος παραγωγός γοητεύτηκε από τη σοκολατένια ομορφιά και από το εκρηκτικό ταμπεραμέντο της Φίλις και έγινε ο απόλυτος μέντορας, δάσκαλος και σύντροφός της. Με τον Σέλζνικ η Τζόουνς απέκτησε το τρίτο της παιδί, τη Μαίρη Τζένιφερ Σέλζνικ, η οποία αυτοκτόνησε το 1976 (η Τζόουνς είχε αποκτήσει δύο αγόρια με τον Ρόμπερτ Γουόκερ).

Η μεταμόρφωσή της φάνηκε από την πρώτη κιόλας ταινία στην οποία η ηθοποιός εμφανίστηκε με το ψευδώνυμο Τζένιφερ Τζόουνς: ήταν το 1943, στο «Τραγούδι της Μπερναντέτ». Ενα αστέρι είχε (ξανα)γεννηθεί. Στα Οσκαρ της επόμενης χρονιάς η Τζόουνς συναγωνίστηκε με την Τζόαν Φοντέν, την Γκριρ Γκάρσον, την Τζιν Αρθουρ και την Ινγκριντ Μπέργκμαν και κέρδισε το βραβείο α΄ γυναικείου ρόλου. Την ίδια ημέρα της απονομής, στις 2 Μαρτίου του 1944, η Τζόουνς γιόρταζε τα 25α γενέθλιά της.

Α υτή δεν θα ήταν η μοναδική φορά που η Τζόουνς θα εμφανιζόταν στην πεντάδα των υποψηφίων για το Οσκαρ. Αντιθέτως, ανήκει στους ελάχιστους ηθοποιούς που έχουν κατορθώσει να προταθούν τέσσερις συνεχόμενες χρονιές- ανάμεσά τους ο Μάρλον Μπράντο και ο Αλ Πατσίνο: το 1945 προτάθηκε για το Οσκαρ β΄ ρόλου για το «Απ΄ όταν έφυγες» του Τζον Κρόμγουελ. Το 1946 βρέθηκε στην πεντάδα για το Οσκαρ α΄ ρόλου έχοντας παίξει στα «Ερωτικά γράμματα» του Γουίλιαμ Ντίτερλε και έναν χρόνο αργότερα διεκδίκησε και πάλι το α΄ ρόλου στο αριστουργηματικό γουέστερν του Κινγκ Βίντορ «Μονομαχία στον ήλιο». Μια τελευταία υποψηφιότητα την περίμενε το 1965, όταν ξαναβρέθηκε στην πεντάδα για το Οσκαρ α΄ ρόλου για την ταινία του Χένρι Κινγκ «Εκστασις και πάθος».

Εναν χρόνο μετά τα «Ερωτικά γράμματα», η Τζόουνς κράτησε τον ρόλο του τίτλου μιας ακόμη ταινίας του Ντίτερλε, που θεωρείται η καλύτερη και των δύο- αν όχι και η γνωστότερη. Πρόκειται φυσικά για το μεταφυσικών διαστάσεων αισθηματικό δράμα «Το πορτρέτο της Τζένη», ο μοντερνισμός του οποίου είναι ακόμη και σήμερα εμφανής. Η Τζόουνς υπήρξε επίσης υπέροχη στο ερωτικό δράμα «Ο τελευταίος σταθμός» (1953) του Βιτόριο ντε Σίκα (δίπλα στον Μοντγκόμερι Κλιφτ ) και το 1957 στάθηκε δίπλα στον Ροκ Χάντσον παίζοντας τη νοσοκόμα στο «Αποχαιρετισμός στα όπλα» του Χένρι Κινγκ.

Σ ε αντίθεση με άλλες ηθοποιούς της γενιάς της, η Τζένιφερ Τζόουνς ήταν πολύ κλειστή στην προσωπική της ζωή και προτιμούσε να μην κάνει δημόσιες εμφανίσεις. Στη δεκαετία του 1960, και κυρίως μετά τον θάνατο του Σέλζνικ, οι κινηματογραφικές της εμφανίσεις μειώθηκαν δραματικά με κίνδυνο το όνομά της να ξεχαστεί. Τελευταία της ταινία υπήρξε η περιπέτεια καταστροφής «Ο πύργος της κολάσεως» του Ιρβινγκ Αλεν, το 1974. Δεν έπαψε όμως να προσπαθεί να παραμένει ενεργή. Μάλιστα, στη δεκαετία του 1980 αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος «Τerms of Εndearment» του Λάρι Μακ Μέρτι, προκειμένου να παίξει στην ταινία που θα γυριζόταν- και η οποία προβλήθηκε στην Ελλάδα ως «Σχέσεις στοργής». Ωστόσο, η Τζόουνς ήταν πια πολύ μεγάλη για τον βασικό ρόλο. Τελικά προτιμήθηκε η Σίρλεϊ Μακ Λέιν. Για τη συγκεκριμένη ερμηνεία η Λέιν απέσπασε βραβείο Οσκαρ.

December 19, 2009 at 5:58 am Leave a comment

Πέθανε ο ανηψιός του «θείου Γουώλτ»

  • Σε ηλικία 79 ετών και μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο πέθανε σήμερα ο Ρόι Έντουαρντ Ντίσνεϊ, ανηψιός του πρωτοπόρου των κινουμένων σχεδίων, Γουώλτ Ντίσνεϊ.

Γεννημένος στα 1930 στο Λος Άντζελες, ήταν ο άνθρωπος που ανέλαβε ουσιαστικά τα ηνία της ομώνυμης εταιρείας μετά το θάνατο του θείου του το 1966 αλλά και το χαμό του πατέρα του, πέντε χρόνια αργότερα. Το 1984 αποχώρησε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ερχόμενος σε πλήρη ρήξη με τους διευθυντές της.

Η κίνησή του αυτή θα οδηγήσει σε δυσμένεια την εταιρεία, η οποία φαινόταν ότι είχε χάσει το πιο δημιουργικό κομμάτι της. Κατά πολλούς, υπήρξε ο άνθρωπος πίσω από την επιτυχία της Ντίσνεϊ από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και μετά, πείθοντας το νέο διοικητικό συμβούλιο να προβεί σε επενδύσεις ύψους 10 εκατ. δολαρίων στην ανάπτυξη κινουμένων σχεδίων μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Η “Μικρή Γοργόνα”, ο “Αλλαντίν”, ο “Βασιλιάς των Λιονταριών” και η “Πεντάμορφη και το Τέρας” επανέφεραν το χαμένο γόητρο στα στούντιο της Ντίσνεϊ αλλά η διαμάχη του με τον μετέπειτα διευθυντή Μάικλ Άισνερ συνέχισε να τον κρατά μακριά από αυτό που αποκαλούσε “σπίτι του”. [enet.gr, 22:01 Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009]

December 18, 2009 at 9:26 am Leave a comment

Older Posts Newer Posts


Calendar

December 2009
M T W T F S S
« Nov   Jan »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Posts by Month

Posts by Category